الفيض الكاشاني

441

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )

شد : اى رسول خدا ، يا يكى از آن سه را بياورد ؟ فرمود : يا يكى از آن سه را همراه خود ( به محشر ) بياورد . « 110 » مىگويم : از طريق شيعه روايتى در كافى از امام صادق ( ع ) روايت شده كه گفت : رسول خدا ( ص ) در خطبه‌اش فرمود : « به هوش باشيد . آيا شما را از بهترين آفريدگان دنيا و آخرت خبر دهم ، اين كه از كسى كه به تو ستم كرده عفو كنى و به كسى كه با تو قطع رابطه كرده بپيوندى و به كسى كه به تو بدى كرده نيكى كنى و به كسى كه تو را محروم ساخته بدهى . » « 111 » از امام صادق ( ع ) روايت شده كه گفت : « رسول خدا ( ص ) فرموده : بر شما باد به عفو كردن چرا كه عفو بر عزّت بنده مىافزايد . پس عفو كنيد تا خدا بر عزّت شما بيفزايد . » « 112 » ابو حمزه ثمالى از امام سجّاد ( ع ) روايت كرده كه گفت : شنيدم آن حضرت مىفرمود : « هرگاه روز قيامت شود خدا مخلوق اوّلين و آخرين را در يك جا گرد مىآورد . آنگاه فريادگرى فرياد مىكند : اهل بخشش كجايند ؟ فرمود : جمع زيادى از مردم به پا مىخيزند پس فرشتگان از آنها استقبال مىكنند و مىگويند : بخشش شما چه بود ؟ مىگويند : ما مىپيوستيم به كسى كه با ما قطع رابطه كرده بود و مىبخشيديم به كسى كه ما را محروم ساخته بود و عفو مىكرديم كسى را كه به ما ستم كرده بود . حضرت فرمود : به آنها مىگويند : راست مىگوييد وارد بهشت شويد . » « 113 » امام پنجم ( ع ) فرمود : « پشيمانى بر عفو آسانتر و برتر از پشيمانى بر كيفر كردن است . » « 114 »

--> ( 110 ) اين حديث را طبرانى در الاوسط در دعاء به سندى ضعيف روايت كرده چنان كه در المغنى آمده است . ( 111 ) كافى ، ج 2 ، ص 107 . ( 112 ) كافى ، ج 2 ، صص 107 - 108 ، باب عفو . ( 113 ) كافى ، ج 2 ، صص 107 - 108 ، باب عفو . ( 114 ) كافى ، ج 2 ، صص 107 - 108 ، باب عفو .